03:35 

Завалюша
Chimokku
Раптоўна.
Зноў.
Адзінота.
Адзін.
Адзінства?
Гульня слоў, але ж не дзіцячая.
Шкада, што я больш не прымаю удзелу ў такіх гульнях.
Я больш не чакаю гэтага сакральнага "калісьці". Нарэшце, усе на гэтым сьвеце адбываецца "зараз".
Ужо не чакаю, але і "зараз" жыць не навучыўся. Усё адкладываю на потым. А час ідзе.
Пажывем.. Яшчэ кропельку.

URL
Комментарии
2011-07-17 в 05:34 

Пажывем яшчэ моўчкі мы ў пакутлівай спробе яднання, адзінства! Гэта вельмі някепска, але іншыя лічаць дзікунствам свабод... Спроба гэтая - закранутая хваля пакутаў ды боляў грамадства, Што ўсплывае імкліва сістэмна праз пэўныя некалькі год Ад падзеяў збіцця духу, знявагі правоў ды абразе заканадаўства... Трэба раптам, падняўшы галовы, чульна ўскрыкнуць: "Народ! Хопіць гэта трываць, узмацняй сваю волю, вяртай наша адзінства! Час ідзе - узмацняецца ціск навальніц, зноў наперадзе разварот, Значыць лёс быў такі, перамога яднання разрушыць падступства!" Максім М

URL
2011-07-19 в 04:45 

Завалюша
Chimokku
только что прочитал комментарий, с опазданием. а как меняется смысл всего, однако.. из-за мелких вещей)

URL
   

Chimokku

главная